Viktorya dönemi halkının Sherlock Holmes'u sevdiğini gösteren kanıtlar:
* Muazzam popülerlik: Sir Arthur Conan Doyle tarafından yazılan Sherlock Holmes hikayeleri Viktorya döneminde inanılmaz derecede popülerdi. Dergilerde ve gazetelerde yayınlandılar ve büyük miktarlarda satıldılar.
* Eleştirel beğeni: Zamanın eleştirmenleri Doyle'un yazılarını övdü, zekice olay örgüsüne, karmaşık çıkarımlara ve canlı karakterlere hayran kaldı.
* Kültürel etki: Holmes kısa sürede modadan dile kadar her şeyi etkileyen kültürel bir fenomen haline geldi. Geyik avcısı şapkası ve piposuyla "Sherlock Holmes" görünümü ikonik hale geldi.
* Uyarlama: Hikayeler çok sayıda oyuna ve hatta ilk filmlere uyarlanarak popülerlikleri daha da pekiştirildi.
Bazı Victorialıların Sherlock Holmes'tan hoşlanmadığını gösteren kanıtlar:
* Kesinti konusunda şüphecilik: Bazı Victorialılar, özellikle de bilim camiasındakiler, Holmes'un yöntemlerine şüpheyle yaklaşmış olabilir ve bu yöntemlerin bilimsel akıl yürütmeden çok sezgiye ve şansa bağlı olduğunu düşünmüş olabilirler.
* Ahlakla ilgili kaygılar: Bazı eleştirmenler Holmes'un yöntemlerinin ahlaki açıdan sorgulanabilir olduğunu, zira Holmes'un sıklıkla kanunların dışında çalıştığını ve manipülatif olarak görülebileceğini savundu.
* Cinsiyet rolleri: Bazı kadın eleştirmenler Holmes'un soğuk ve tarafsız kişiliğini, özellikle de zamanın daha duygusal ve romantik erkek kahramanlarıyla karşılaştırıldığında çekici bulmamış olabilir.
Genel olarak:
Viktorya dönemi nüfusunun büyük bir bölümünün Sherlock Holmes'tan hoşlandığını söylemek yanlış olmaz. Hikayeler halkın hayal gücünü etkiledi ve Holmes sevilen bir figür haline geldi. Ancak herkesin bu heyecanı paylaşmadığını, karaktere ve yöntemlerine yönelik bazı eleştirilerin olduğunu da kabul etmek önemlidir.
Sonuçta, diğer toplumlar gibi Victorialılar da farklı görüşlere sahipti ve muhtemelen bazıları onu sevdi, bazıları ondan hoşlanmadı ve çoğu da bu ikisinin arasında bir yerdeydi.