Şiirde iki kız kardeş arasındaki konuşmanın konusu gerçek mutluluğun ve doyumun doğasıdır .
İşte bir döküm:
* Abla: Mutluluğa materyalist bir bakış açısını temsil ediyor. Zenginliği, toprağı ve gücü arzuluyor ve bunların kendisine mutluluk getireceğine inanıyor. Lüks ve konforlu bir yaşamın özlemini çekiyor.
* Küçük Kız Kardeş: Daha manevi bir görüşü temsil ediyor. Sevgiyi, nezaketi ve şefkati ön planda tutar. Gerçek mutluluğun başkalarına yardım etmek ve basit, anlamlı bir hayat yaşamak olduğuna inanıyor.
Şiir, şu soruyu araştırmak için kız kardeşlerin zıt bakış açılarını kullanıyor:Hayatta gerçekten önemli olan nedir? Şiir sonuçta gerçek mutluluğun maddi mülklerden değil, sevgi, nezaket ve başkalarına hizmet dolu bir hayat yaşamaktan geldiğini öne sürüyor.