1. Bilgi ve Okuryazarlığın Korunması: Manastırlar, Orta Çağ'ın başlarında genellikle tek öğrenim merkezleriydi. Rahipler antik metinleri titizlikle kopyaladılar ve aksi takdirde kaybolabilecek bilgileri korudular. Okuryazarlığı ve bilimi teşvik ederek scriptoria (yazı odaları) ve kütüphaneler geliştirdiler. Bu rol, klasik bilginin aktarımında ve ortaçağ entelektüel yaşamının gelişmesinde çok önemliydi.
2. Tarımsal İnovasyon ve Gıda Üretimi: Manastırlar genellikle kendi kendine yeterliydi ve verimli tarım yöntemleri, hayvancılık ve gıda koruma teknikleri geliştiriyordu. Bu, özellikle kıtlık zamanlarında toplulukların genel ekonomik refahına katkıda bulundu. Hatta bazı manastırlar, bölgesel ticarete ve gıda güvenliğine katkıda bulunarak belirli mahsul veya ürünlerin üretiminde uzmanlaştı.
3. Hayırsever Çalışma ve Sosyal Refah: Rahipler genellikle hastalara, yoksullara ve gezginlere bakım vererek kapsamlı hayır işleriyle meşguldü. Ortaçağ toplumunda çoğunlukla eksik olan temel sosyal hizmetleri sağlayan hastaneler, yetimhaneler ve bakımevleri kurdular. Daha az şanslı olanlara yardım etmeye olan bağlılıkları, sosyal refah sistemlerinin gelişmesinde önemli bir rol oynadı.