* Kızak yolculuğunun anısı: Bu, Jonas'ın Vericiden aldığı ilk anıdır ve neşeyi hissetme ve deneyimleme kavramına güçlü bir giriştir. Hafıza duyusal ayrıntılarla dolu ve Jonas'ın hiç bilmediği bir özgürlük ve neşe duygusunu uyandırıyor.
* Elmanın anısı: Bu anı, acı ve kayıp kavramını ortaya çıkarır. Jonas, morarmış bir elma hissini yaşar ve Verici, bununla ilişkili acıyı açıklar. Bu anı önemlidir çünkü Jonas'a dünyada, bildiği kısır, duygusuz varoluştan çok daha fazlası olduğunu gösterir.
* Savaşın anısı: Bu anı, şiddet ve çatışmanın dehşetini hatırlatıyor. Vericinin yıkım ve ıstırabı tanımlaması derinden rahatsız edicidir ama aynı zamanda geçmişi hatırlamanın ve onun tekrarlanmasını önlemenin önemini de vurgulamaktadır.
* Ailenin anısı: Bu anı sevginin ve bağlantının önemini gösteriyor. Sıcak ve sevgi dolu bir aileyi tasvir ediyor ve Verici bu bağların insan mutluluğu için gerekli olduğunu açıklıyor. Bu hafıza, ilişkilerin ve sağladıkları aidiyet duygusunun önemini vurgulamaktadır.
Sonuçta *The Giver*'daki "favori" anı özneldir ve bireysel okuyucuya bağlıdır. Ancak bu anların hepsi kendi açılarından önemlidir ve kitabın genel mesajına katkıda bulunur.