1. Kara Mizah ve Sinizm: Snicket, Baudelaire yetimlerinin hayatlarının acımasız gerçekliğini sunmak için kara mizah ve alaycılığı kullanıyor. Olaylar trajik olsa da çoğu zaman kara komedi dokunuşuyla anlatılıyor.
2. Hastalıklı ve Kasvetli: Kitaplar ölüm, tehlike ve umutsuzlukla dolu. Karakterler sürekli tehditler ve aksiliklerle karşı karşıyadır ve genel atmosfer kasvetli ve kötü bir durumdur.
3. Melodramatik ve Abartılı: Snicket, yetimlerin talihsizliklerinin saçmalığını vurgulamak için melodramatik bir dil ve abartılı açıklamalar kullanıyor.
4. Ürkütücü ve Gizemli: Dizi boyunca gizem ve gerilim unsuru var. Hikayeler genellikle şifreli ipuçları ve rahatsız edici olaylarla doludur.
5. Edebi ve Bilgili: Snicket, klasik edebiyat ve tarihe pek çok göndermeyle birlikte, sofistike ve çoğunlukla edebi bir yazı tarzı kullanıyor.
6. Dalgın ve Düşünmeli: Korkunç koşullara rağmen Snicket, sessiz yansıma ve tefekkür anları sunuyor. Okuyucuyu talihsizliğin doğasını, dayanıklılığı ve insanlık durumunu düşünmeye teşvik ediyor.
7. Yazarın İzinsiz Girişi: Snicket sık sık dördüncü duvarı yıkıyor, doğrudan okuyucuya hitap ediyor ve gelişen olaylarla ilgili görüş ve duygularını ifade ediyor. Bu, yazar ile okuyucu arasında bir yakınlık ve suç ortaklığı duygusu yaratır.
Genel olarak, Lemony Snicket kitaplarının tonu karanlık, esprili ve melankolik olarak tanımlanabilir. Onları hem eğlenceli hem düşündürücü kılan benzersiz bir mizah ve trajedi karışımı sunuyorlar.