* İlk İfade: Uluma, Buck'ın kurtvari doğasının temel bir ifadesidir. Bu onun için ister heyecan, ister yalnızlık, ister korku ya da atalarının mirasına duyduğu ilkel özlem olsun, duygularını iletmesinin bir yoludur.
* İletişim: Buck, özellikle kurt sürüsüyle birlikte olduğu süre boyunca diğer köpeklerle bağlantı kurmak için ulumaları kullanıyor. Bu onun hakimiyetini ifade etmesine, başkalarını uyarmasına ve hatta onları bir araya toplamasına olanak tanıyan vahşi bir dildir.
* Gerginliğin Ortadan Kaldırılması: Buck'ın uluması genellikle yoğun duygu anlarında ortaya çıkar. Özellikle evcilleştirilmiş hayatında kendini kapana kısılmış veya mutsuz hissettiğinde, bastırılmış enerjiyi ve hayal kırıklıklarını serbest bırakmasına yardımcı olur.
* Dönüşümün Sembolü: Buck'ın vahşi içgüdüleri devreye girdikçe ulumaları daha sık ve güçlü hale gelir. Evcilleştirilmiş bir köpekten ilkel bir yaratığa doğru kademeli geçişini ve vahşi doğayla daha uyumlu hale gelmesini simgeliyorlar.
* Doğayla Sembolik Bağlantı: Buck'ın uluma sesi doğanın vahşiliğiyle yankılanıyor. Ormanda yankılanarak gerçek köklerine dönüşünü ve evcilleştirilmemiş dünyayla bağlantısını simgeliyor.
Sonuçta Buck'ın uluması, onun dönüşüm yolculuğunu ve temel mirasıyla olan köklü bağını vurgulayan güçlü ve sembolik bir eylemdir.