"Karanlık Günler": Hikaye, "Karanlık Günler" olarak anılan, dünyayı kasıp kavuran ve Capitol'ün kontrolü eline almasına neden olan yıkıcı bir savaştan çok sonra başlıyor. Bu savaşın ayrıntıları az ama dünyanın kaynaklarının ve teknolojisinin önemli ölçüde tükendiği açık.
Panem'in Yükselişi: Hayatta kalan tek güç olan Capitol, 12 bölgeye bölünmüş bir ulus olan Panem'i ve Capitol'un kendisini kurar. Bölgeler kaynak ve iş gücü sağlamak zorunda kalıyor ve hayatta kalmak için Capitol'e bağımlı hale geliyorlar.
Açlık Oyunları: Capitol, bir kontrol aracı olarak, her bölgeden çocukların ölümüne dövüşmeye zorlandığı, televizyonda yayınlanan bir gösteri olan Açlık Oyunlarını uyguluyor. Bu ikili bir amaca hizmet eder:
* Kontrol: Capitol'ün gücünü sergileyerek mıntıkalara korku ve itaat aşılıyor.
* Dikkat dağıtma: Capitol vatandaşları için sürekli bir eğlence ve oyalanma kaynağı sağlıyor, dikkatlerini bölgelerin acılarından ve sömürüsünden uzaklaştırıyor.
Panem'in Çürümesi: Açlık Oyunları, Capitol'ün sömürüsü ve yolsuzluğuyla birleşince, Panem'in kaynakları ve altyapısı yavaş yavaş bozuluyor. Capitol lüks ve aşırılığın tadını çıkarırken, mahalleler yoksullaşıyor, vatandaşları hayatta kalma mücadelesi veriyor.
İsyan: Bu kademeli düşüş, sonuçta bölgelerin Capitol'e karşı ayaklandığı isyana yol açar. İsyan, özgürlük, eşitlik ve daha iyi bir geleceği yeniden inşa etme şansı arzusuyla körükleniyor.
Sonrası: İsyan başarılı olmasına rağmen Panem'i yaralı ve parçalanmış halde bırakır. Bölgeler harap oldu ve Capitol harabeye döndü. Kitabın sonu, Panem'in kendisini iyileştirip yeniden inşa edip edemeyeceğini belirsiz bırakıyor.
Aslında, Açlık Oyunları'ndaki kıyamet tek bir felaket olayı değil; zorbalığa, sömürüye ve nihayetinde isyana doğru yavaş bir iniştir. Dünya zaten bozuldu ve Açlık Oyunları, Capitol'ün kontrolü sürdürme ve bu şekilde kalmasını sağlama yoludur.