* Perspektif: San Vitale'deki mozaikler bir perspektif sistemi kullanıyor Bu, Rönesans'ta geliştirilen doğrusal perspektifle aynı olmasa da yine de oldukça karmaşıktır. Buna bazen "ters perspektif" denir ama bu biraz yanlış bir isim. Bunun hiyerarşik bir bakış açısı olduğunu söylemek daha doğru olur . Bu, figürlerin boyutunun izleyiciye olan uzaklığından ziyade önemine göre belirlendiği anlamına gelir. Büyük rakamlar, uzaydaki gerçek konumlarına bakılmaksızın daha önemlidir.
* Boşluk: Mozaikler sığ alan kullanmaz. Bunun yerine derin alan kullanıyorlar İzleyiciden farklı mesafelerde tasvir edilen figürler ve nesnelerle temsil.
Bu tarz neden işe yarıyor?
* Önemin Vurgulanması: Hiyerarşik bakış açısı, tasvir edilen figürlerin, özellikle de İmparator Justinianus ve İmparatoriçe Theodora'nın önemini vurgulamaktadır.
* Sembolik Temsil: Mozaiklerin ilahi ve dünyevi alemlerin sembolik temsilleri olması amaçlanıyor. Kilisenin ihtişamını ve Bizans İmparatorluğunun gücünü aktarıyorlar.
* Sanatsal Gelenek: Bu bakış açısı Bizans sanatının ortak özelliğiydi. Kökleri daha önceki sanatsal geleneklere dayanıyordu ve dini temsilin amaçlarına hizmet ediyordu.
Bizans döneminin sanatsal geleneklerinin daha sonraki dönemlerden, özellikle de Rönesans'tan farklı olduğunu anlamak önemlidir. San Vitale mozaiklerinde hiyerarşik perspektif ve derin mekan kullanımı bir hata ya da üslup kusuru değildir. Dönemin sanatsal ve kültürel değerlerini yansıtan bilinçli bir seçimdir.