Anlatıcının ilk tepkisi inançsızlık ve hatta mizahtır, ancak bu durumun absürtlüğünden kaynaklanmaktadır:Topluluğun saygı duyulan bir üyesi ve varlığıyla insanları işaretleme konusunda esrarengiz bir yeteneğe sahip mistik bir "canavar"a inanan bir bilim adamı. Ancak Strickland delillerini sunup durum ciddileştikçe anlatıcı durumun gerçekliğini hemen kabul eder. Hatta soruşturmaya katılarak Strickland'ın "canavar"ı bulmasına yardım ediyor.
Anlatıcının başlangıçtaki şüpheciliğinin amacı gerilimin artırılması ve gerçeğin ortaya çıkmasına yol açan artan delillerle karşıtlıktır. Anlatıcının sonunda Strickland'ın teorisini kabul etmesi, kanıtların gücünün ve olayların ortaya çıkan tuhaf gelişiminin bir kanıtıdır.
Bu nedenle anlatıcı Strickland'a inanmıyormuş gibi davranmıyor. Bunun yerine, ortaya çıktıkça durumun gerçekliğini benimsiyor ve bu da onu soruşturmanın önemli bir katılımcısı yapıyor.