* Koşulsuz Sevginin Gücü: Hikaye, yaş, sosyal statü ve hatta ölüm gibi sınırlamaları aşan sevginin gücünü ve dönüştürücü gücünü vurguluyor. Bahçıvanın "hanımefendi" dediği kadına olan sevgisi, kadın yaşlansa ve sonunda vefat etse bile değişmeden kalır. Bu, bencil olmayan ve fiziksel çekim yerine ruhun derinlemesine anlaşılmasına dayanan bir sevgiyi akla getirir.
* Görev ve Fedakarlık: Bahçıvan hayatını hanımın bahçesine bakmaya ve onun isteklerini yerine getirmeye adar. Onun mutluluğunu ve rahatlığını kendi arzularının önünde tutmayı seçiyor, kişinin görevlerini yerine getirmesinin ve sevdikleri için fedakarlık yapmasının önemini gösteriyor.
* Hayatın Geçiciliği ve Sevginin Kalıcı Doğası: Hikaye hayatın geçici doğasını ve aşkın kalıcı etkisini vurguluyor. Hanımın hayatı geçicidir, ancak bahçıvana olan sevgisi ve onun ona olan sevgisi, onun ölümünden çok sonra da yankılanmaya devam eder. Bu, aşkın ölümlülüğü aşabileceği ve kalıcı bir miras bırakabileceği fikrine işaret ediyor.
* Güzelliğin ve Yaratıcılığın Önemi: Bahçe güzelliğin, yaratıcılığın ve doğanın kalıcı gücünün sembolü olarak hizmet ediyor. Bahçıvanın bahçeyi beslemeye olan bağlılığı, güzelliğe olan derin takdirini ve kalıcı ve anlamlı bir şey yaratma arzusunu yansıtır.
* Sadelikte Keyif Bulmak: Bahçıvan, bahçeyle ilgilenmek ve amacını gerçekleştirmek gibi basit bir eylemden keyif alır. Dünyevi mallara veya tanınmaya can atmaz. Onun memnuniyeti, görevini yerine getirmesinde ve hanımla paylaştığı sevgide yatmaktadır.
Bu temaların açıkça ifade edilen ahlaki dersler olarak değil, hikayenin anlatımından ortaya çıkan içgörüler olarak sunulduğunu belirtmek önemlidir. Her okuyucu hikayeyi ve temalarını kendi deneyimlerine ve bakış açılarına göre yorumlayabilir.