Şarkı taslağı şu şekilde eleştiriyor:
* Keyfi kurallar ve boşluklar: Şarkı, Guthrie'nin Şükran Günü hindisi olayıyla ilgili kendi deneyimine odaklanarak taslağın saçma doğasını vurguluyor. Askere alma kurulu, olay nedeniyle onun askerlik için uygun olmadığını değerlendirdi ve bu durum, bir kişinin görünürde ilgisiz nedenlerden dolayı ne kadar kolay diskalifiye edilebileceğini gösterdi.
* Savaşın saçmalığı: Şarkı, sıradan, gündelik olaylarla (dağınık bir mutfak gibi) askere alınma ve savaşa gönderilme potansiyeliyle tezat oluşturuyor. Bu yan yana gelme, savaşın saçmalığını ve sıradan insanların ne kadar kolay sürüklenebileceğini vurguluyor.
* Bireysellik ve uygunluk: Şarkı körü körüne itaatin reddedilmesini öneriyor ve bireysel düşünce ve eylemi teşvik ediyor. Guthrie, özellikle konu savaş gibi önemli bir konu olduğunda, sorgusuz sualsiz otoriteye uyma fikrine karşı çıkıyor.
Şarkı aynı zamanda taslağı eleştirmek için mizahı da kullanıyor:
* "Alice'in Restoranı" hikayesi: Şarkının ana hikayesi esprili ve ilgi çekici, bu da onu daha geniş bir izleyici kitlesine ulaştırıyor. Bu, Guthrie'nin mesajını kaygısız ve ilgi çekici bir şekilde iletmesine olanak tanıyarak, mesajı doğrudan eleştiriye dirençli olanlar için daha kabul edilebilir hale getiriyor.
* "Alice'in Restoranı" karakteri: Şarkının gerçek hayattaki Alice'e dayanan kişiliği ilginç ve sevimli bir kişidir ve şarkının mizahi tonunu daha da güçlendirmektedir. Bu, şarkıyı daha bağdaştırılabilir hale getiriyor ve dinleyicilerin Guthrie'nin mesajıyla kişisel düzeyde bağlantı kurmasına olanak tanıyor.
"Alice'in Restoran Katliamı" Vietnam Savaşı'na karşı çıkanlar için bir marş haline geldi, askere alınmayla karşı karşıya kalan ve hükümetin otoritesini sorgulayan gençlerde yankı buldu. Hicivli mizahı ve savaşın saçmalığına ilişkin dokunaklı yorumları, çatışmaya karşı muhalefeti harekete geçirmeye yardımcı oldu.