İşte bir döküm:
Cadılardan neden korkuluyordu:
* Dini inançlar: Elizabeth dönemi, şeytanın gücüne güçlü bir inancın olduğu, yoğun bir dinsel coşkunun olduğu bir dönemdi. Cadılar, Şeytan'ın işbirlikçileri olarak görülüyordu ve onların eylemlerinin şeytani etki tarafından körüklendiğine inanılıyordu.
* Sosyal kaygılar: Elizabeth dönemine sosyal huzursuzluk, ekonomik zorluklar ve hastalık salgınları damgasını vurdu. Bu kaygılar insanları talihsizliklere açıklama aramaya yöneltti ve cadılar uygun günah keçileri haline geldi.
* Siyasi manevra: Büyücülük suçlamaları rakipleri itibarsızlaştırmak, siyasi güç kazanmak veya kişisel kan davalarını çözmek için kullanılabilir.
* Batıl inanç: Birçok insan batıl inançlıydı ve lanetlerin, büyülerin ve doğaüstü güçlerin gücüne inanıyordu. Bu, cadılara ve onların iddia edilen yeteneklerine yönelik korkuyu artırdı.
Sonuçları:
* Cadı avları: Cadı korkusu, sayısız masum insanın büyücülükle suçlanıp idam edilmesiyle yaygın zulme yol açtı.
* 1563 Büyücülük Yasası: Bu yasa, büyücülüğü ölümle cezalandırılabilecek bir suç haline getirdi.
* Malleus Maleficarum: 1486'da yayınlanan bu kötü şöhretli kitap, büyücülükle ilgili temel bilgi kaynağı haline geldi ve şüpheli cadılara yönelik zulmü körükledi.
Şunu unutmamak önemlidir:
* Büyücülükle suçlanan kişilerin çoğunluğu kadındı: Bunun nedeni, kadınları genellikle zayıf, şeytani etkiye duyarlı ve sihirle meşgul olmaya daha yatkın gösteren toplumsal cinsiyet rolleri ve önyargılardı.
* Suçlamaların çoğu asılsızdı: Çoğunlukla kişisel intikamlar, sosyal kaygılar ve akıl hastalığına dair anlayış eksikliği yüzünden hareket ediyorlardı.
Bu nedenle cadılar önemli değildi Elizabeth döneminde olumlu anlamda. Bunun yerine korku, şüphe ve zulüm kaynağı olarak algılandılar. Bu dönem, cadı avlarının karanlık tarihi ve masum insanların acılarıyla tanınıyor.