İlerlemenin Katalizörleri Olarak Başkanlar ve Kabineler:
* Başkan Truman (1945-1953):
* 1948'de silahlı kuvvetlerde ırk ayrımının kaldırılması, orduda ırk eşitliğine yönelik önemli bir adım oldu.
* Başsavcı olarak görev yapan ilk Afrika kökenli Amerikalı kabine üyesi William Hastie de dahil olmak üzere kabinesine sivil haklar savunucuları atadı.
* 1957'de Yüksek Mahkeme'nin kamu okullarında ırk ayrımının kaldırılması yönündeki kararını uygulamak için federal birlikleri Little Rock, Arkansas'a gönderdi ve sivil hakları korumaya olan bağlılığını gösterdi.
* Başkan Eisenhower (1953-1961):
* Zaman zaman tereddüt etse de Eisenhower okullarda ırk ayrımının kaldırılmasını destekledi. 1957'de Central Lisesi'nde ırk ayrımının kaldırılmasını sağlamak için Little Rock'a federal birlikler gönderdi.
* Yeniden Yapılanma'dan bu yana kabul edilen ve ırka dayalı seçmen ayrımcılığını yasaklayan ilk sivil haklar mevzuatı olan 1957 Sivil Haklar Yasası'nı imzaladı.
* Başkan Kennedy (1961-1963):
* Başlangıçta temkinli olmasına rağmen Kennedy, özellikle 1963'teki Birmingham protestolarından sonra sivil hakların güçlü bir savunucusu haline geldi.
* Haziran 1963'te sivil hakları destekleyen güçlü bir konuşma yaptı ve Kongre'yi bir sivil haklar yasa tasarısı çıkarmaya çağırdı.
* Haziran 1963'te Kongre'ye ırk, renk, din, cinsiyet veya ulusal kökene dayalı ayrımcılığı sona erdirmeyi amaçlayan kapsamlı bir sivil haklar yasa tasarısı sundu.
* Başkan Johnson (1963-1969):
* Kennedy suikastının ardından Johnson, ırk, renk, din, cinsiyet veya ulusal kökene dayalı ayrımcılığı yasaklayan 1964 Sivil Haklar Yasası'nı aktif olarak savundu.
* Afrikalı Amerikalıların oy kullanma hakkını güvence altına alan ve seçmen kaydının önündeki engelleri kaldıran 1965 Oy Hakkı Yasası'nı imzaladı.
* İstihdam ayrımcılığını araştırmak ve ele almak için Eşit İstihdam Fırsatı Komisyonu'nu (EEOC) kurdu.
* Başkan Carter (1977-1981):
* Kabinesine, ABD'nin Birleşmiş Milletler Büyükelçisi Andrew Young da dahil olmak üzere önceki başkanlardan daha fazla Afrikalı Amerikalı atadı.
* Geçmişteki ayrımcılığı ele almak ve fırsat eşitliğini teşvik etmek için tasarlanmış olumlu ayrımcılık programlarını destekledik.
Değişimin Engelleri Olarak Başkanlar ve Kabineler:
* Başkan Nixon (1969-1974):
* Sivil haklara yönelik muhafazakar yaklaşımı nedeniyle sıklıkla eleştirilen Nixon, okullarda ayrımcılığı ortadan kaldırmayı ve fırsat eşitliğini teşvik etmeyi amaçlayan otobüs ve olumlu ayrımcılık politikalarına karşı çıktı.
* Yüksek Mahkeme'ye muhafazakar yargıçlar atandı; bunlardan bazıları daha sonra sivil haklar girişimlerine karşı karar verdi.
* Başkan Reagan (1981-1989):
* Bazı kişiler tarafından sivil haklar yasalarının federal düzeyde uygulanmasını baltalama girişimi olarak yorumlanan eyaletlerin haklarını savundu.
* Bazıları tarafından azınlıklara ve kadınlara karşı ayrımcı olduğu gerekçesiyle eleştirilen "aile değerleri" politikaları desteklendi.
* Başkan George H.W. Bush (1989-1993):
* Genel olarak sivil hakları savunan Bush, Rodney King ayaklanmalarını ele alış biçimi ve cinsel taciz suçlamalarıyla karşı karşıya kalan Clarence Thomas'ın Yüksek Mahkeme'ye onaylanması nedeniyle eleştirilere maruz kaldı.
Devam Eden İlerleme ve Zorluklar:
Amerika Birleşik Devletleri'nde sivil hakların geliştirilmesinde önemli ilerlemeler kaydedilmiş olsa da, hareket aşağıdakiler de dahil olmak üzere zorluklarla yüzleşmeye devam ediyor:
* Eğitim, istihdam ve ceza adaleti sistemindeki ırksal eşitsizlikler.
* Irk, etnik köken, cinsiyet, cinsel yönelim ve diğer faktörlere dayalı olarak devam eden ayrımcılık ve önyargı.
* Medeni hakların korunmasını ve desteklenmesini sağlamak için sürekli dikkatli olunması ihtiyacı.
Amerikan başkanlarının ve kabinelerinin eylemleri Sivil Haklar Hareketi'nin gidişatını hem olumlu hem de olumsuz yönde şekillendirdi. Kararları ve politikaları milyonlarca Amerikalının hayatı üzerinde derin bir etki yarattı ve onların mirası bugün tartışılmaya ve analiz edilmeye devam ediyor.