* Zamansızlık ve Uygunluk: Picasso'ya göre gerçekten anlamlı bir sanat eseri, yaratım döneminin sınırlarını aşar ve doğrudan şu andaki izleyiciye hitap eder. Bu, tarihsel bağlam ya da kültürel arka planla ilgili değil; bu, eserin izleyicinin anlık deneyimiyle yankı bulma ve duygu, düşünce veya iç gözlem uyandırma yeteneğiyle ilgilidir.
* Aktif Etkileşim: Picasso sanatın bir monolog değil diyalog olması gerektiğine inanıyordu. İzleyicinin eserle aktif olarak ilgilenmesi, kendi yorumunu ve deneyimini ortaya koyması gerekiyor. Eğer sanat eseri izleyiciyle şimdiki zamanda bağlantı kurmayı başaramazsa, gerçek anlamdan yoksun olarak geçmişte sıkışıp kalır.
* Günümüz Odaklı Yaklaşım: Bu açıklama Picasso'nun sanatsal deneyimin yakınlığına odaklandığını vurguluyor. Modernizmin sadık bir savunucusuydu ve sanatın yalnızca geçmiş tarzları taklit etmekle kalmayıp, çağdaş dünyayı da yansıtması gerektiğine inanıyordu.
Ancak Picasso'nun ifadesinin yoruma açık olduğunu ve farklı şekillerde değerlendirilebileceğini belirtmekte fayda var:
* Öznellik: Bir kişinin "mevcut" veya "ilgili" olarak değerlendirdiği şey diğerinden farklı olabilir. Sanat özneldir ve üzerinde evrensel olarak mutabakata varılmış tek bir yorum yoktur.
* Tarihsel Bağlam: Picasso bugüne vurgu yaparken geçmişin de önemini kabul ediyordu. Eserlerinin çoğu, daha sonra modern çağ için yeniden yorumlayıp yeniden tasavvur ettiği tarihi tarzlardan ve geleneklerden ilham aldı.
Sonuçta Picasso'nun bu açıklaması bizi sanat anlayışımızı ve sanatın zamanla ilişkisini yeniden düşünmeye davet eden kışkırtıcı bir açıklama. Sanatın yalnızca geçmişin bir kalıntısı olmadığını, sanatçı, sanat eseri ve izleyici arasında şu anda devam eden bir diyalog olduğunu öne sürüyor.