Roma Resmi:
* Doğrusal Perspektif: Romalılar doğrusal perspektifin kullanımında öncüydü . Yunanlılar tarafından geliştirilen bu sistem, ufuk çizgisi üzerinde tek bir ufuk noktası kullanarak derinlik ve gerileme hissi yaratıyordu. Ufuk noktasına doğru yaklaşan çizgiler, nesnelerin daha küçük ve daha uzakta görünmesini sağlayarak dünyayı algılama şeklimizi simüle etti. Bu teknik, Pompeii'de bulunanlar gibi mimari unsurların ve figürlerin üç boyutluluk duygusuyla tasvir edildiği duvar resimlerinde açıkça görülüyordu.
* Hava Perspektifi: Romalılar ayrıca hava perspektifini de kullandılar uzaktaki nesnelerin daha az ayrıntılı, daha soluk renkli ve biraz bulanık göründüğü yer. Bu teknik atmosferik bulanıklığın etkisini aktardı ve genel derinlik hissine katkıda bulundu.
* Örtüşme ve Boyut Değişikliği: Romalılar, derinlik yanılsaması yaratmak için üst üste binen figürler ve nesneler kullandılar; daha büyük nesneleri ön plana, daha küçük olanları ise arka plana yerleştirdiler.
* Kısaltma: Romalılar önceden kısaltmayı kullandılar figürlerin veya nesnelerin, izleyicinin gözüne göre konumlarına bağlı olarak daha yakın veya daha uzak görünecek şekilde konumlandırıldığı bir teknik. Bu, hacim ve mekansal düzenleme hissi yarattı.
Çin Resmi:
* Yerleşime Göre Perspektif: Çinli ressamlar Romalı ressamlar gibi doğrusal perspektife dayanmıyorlardı. Daha sezgisel ve esnek bir yaklaşım kullandılar . Kompozisyon düzenlemesini vurguladılar derinliği iletmek için. İzleyiciye daha yakın olan nesneler resim düzleminde daha aşağıya konumlandırılırken, daha uzaktaki nesneler daha yukarıya yerleştirildi.
* Atmosferik Perspektif: Romalılara benzer şekilde Çinli sanatçılar da atmosferik perspektifi kullandılar Uzaktaki öğeler için daha yumuşak ana hatlar ve daha açık renkler kullanılarak mekansal bir durgunluk hissi yaratılıyor.
* Kaydırma Formatı: Çin resimlerinin uzun, yatay kaydırma formatı, mekânı tasvir etmenin benzersiz bir yolunu sağladı. İzleyici, kaydırmayı yavaşça açarak manzaranın veya sahnenin daha fazlasını ortaya çıkarıyor ve zaman içinde ortaya çıkan sürekli bir alan hissi yaratıyor.
* "Boş Alan" ve "Negatif Alan": Çinli ressamlar "boş alan" ("bai") fikrini benimsedi ), bu sadece görüntünün yokluğu değil, aynı zamanda izleyicinin boyalı çerçevenin ötesindeki dünyayı hayal etmesine olanak tanıyan güçlü bir unsurdur. Negatif alanın veya nesnelerin etrafındaki ve arasındaki boşluğun dikkatli kullanımı, genel derinlik ve kompozisyon hissine katkıda bulundu.
Özetle:
* Romalı sanatçılar: Öncelikle geometrik sistemlere dayanıyordu Uzay yanılsamasını yaratmak için doğrusal perspektif gibi, temsile daha nesnel ve standartlaştırılmış bir yaklaşımla sonuçlanır.
* Çinli sanatçılar: Daha akıcı ve sezgisel bir yaklaşımı tercih ettim resimlerinde derinlik ve atmosfer hissi yaratmak için yerleştirmeyi, atmosferik perspektifi ve "boş alan"ın gücünü kullanıyorlar.
Her iki yaklaşım da etkili bir şekilde mekan yanılsamasını yarattı ve farklı kültürlerdeki sanatçıların görsel algı ve temsille ilgili farklı yollarını sergiledi.