İşte motivasyonlarının bir dökümü:
* Popüler Olmayanı Desteklemek: Durand-Ruel 1870'lerde Empresyonist eserler toplamaya başladığında, bunların şok edici ve devrimci olduğu düşünülüyordu. Galeriler onlara dokunmadı, eleştirmenler onları aşağıladı ve halk onları büyük ölçüde görmezden geldi. Kimsenin görmediği zamanlarda bile onların sanatsal değerlerine inanıyordu ve potansiyellerini görüyordu.
* Finansal Risk: Özel galeriler açmak, hangi sanatçıları sergileyeceği ve belirlediği fiyatlar üzerinde tam kontrol sahibi olmasına olanak tanıdı. Empresyonizme dirençli yerleşik sanat dünyasını atlayarak doğrudan koleksiyonculara satış yapabiliyordu. Hareket o zamanlar ticari olarak başarılı olmadığından bu büyük bir mali riskti.
* Pazar Oluşturmak: Galerilerinde Empresyonist tablo ve heykelleri sergileyerek onları daha geniş bir izleyici kitlesine tanıttı ve benzersiz tarzlarının takdir edilmesini sağladı. Paris ve Londra'da çok sayıda sergi açarak bu sanat için sabırla bir pazar oluşturdu.
* Bireysel Sanatçıları Tanıtmak: Durand-Ruel yalnızca bir hareket olarak İzlenimcilikle ilgilenmiyordu; katılan bireysel sanatçılar konusunda tutkuluydu. Monet, Renoir, Degas ve Manet gibi sanatçıların mali güvenliklerini güvence altına almak ve kariyerlerini geliştirmek için çalışan sadık bir destekçisi oldu.
Bu sadece bir galeri kurmakla ilgili değildi. Galerilerini yeni bir sanatsal hareket için mücadele etmek ve tarihteki yerini güvence altına almak için platformlar olarak kullanmakla ilgiliydi. Vizyonu ve bağlılığı sonuçta Empresyonizmin tanınmasına ve takdir edilmesine yol açarak onun kalıcı mirasının yolunu açtı.