Bu, 1990'larda animasyon için standart bir kare hızıydı ve bugün hala yaygın olarak kullanılmaktadır.
Günümüz standartlarına göre 24 fps düşük görünse de (filmler artık sıklıkla 24 hatta 48 fps kullanıyor), bu çizgi filmlerde düzgün hareket yanılsaması yaratmak için yeterliydi. Animatörler akıcılığı artırmak için çeşitli teknikler kullandılar:
* Sınırlı animasyon: Bu teknik, statik sahneler veya daha az hareketin olduğu anlar için saniyede daha az kare, dinamik aksiyon sekansları için ise daha fazla kare kullanılmasını içerir.
* Animasyon döngüleri: Bunlar, yürüme veya koşma gibi sürekli hareket yanılsamasını yaratmak için kullanılabilecek tekrarlanan animasyon döngüleridir.
* Dikkatli zamanlama: Animatörler, istenilen hız ve akış duygusunu yaratmak için her karenin zamanlamasını ayarlar.
Sonuçta bu faktörler animatörlerin sanatı ve becerileriyle birleşerek bu klasik çizgi filmlerin akıcılığına ve çekiciliğine katkıda bulundu.