* Suçluluk ve pişmanlık: Victor, yarattığı canavar ve onun sebep olduğu acı nedeniyle derinden acı çekiyor. Canavarın yalnızlığından ve seçtiği yıkıcı yoldan kendini sorumlu hissediyor. Bir arkadaş yaratmak, onun suçluluğunu hafifletmenin ve canavara biraz teselli sunmanın bir yoludur.
* Kurtuluş umudu: Victor, bir yoldaşın canavarın huzur bulmasına ve topluma entegrasyonuna yardımcı olabileceğine inanıyor. Canavara benzer bir yaratık yaratarak birbirlerini teselli edebileceklerini ve belki de bir arada yaşamayı öğrenebileceklerini umuyor. Bu, Victor'un kendini kurtarmasının ve belki de daha fazla trajediyi önlemesinin bir yoludur.
* Canavarın yıkıcı potansiyelinden duyulan korku: Victor, canavarın yalnızlığının ve öfkesinin onu daha fazla şiddet eylemine sürükleyebileceğinden korkuyor. Bir arkadaşının canavarın dikkatini dağıtacağını ve enerjisini daha olumlu bir yöne kanalize edeceğini umuyor.
* Canavarı kontrol etme arzusu: Victor ayrıca canavar üzerinde bir miktar kontrol sahibi olma arzusuyla da hareket ediyor olabilir. Bir arkadaş yaratarak canavarın davranışını etkileyebileceğine ve daha fazla zarar vermesini önleyebileceğine inanıyor. Sonunda dişi yaratığı yok ettiğinden ve canavarın öfkesi daha da yoğunlaştığından, bu sonuçta geri teper.
Ancak Victor'un kararı sonuçta daha fazla trajediye yol açar. İki yaratığın üreme ve bir canavar ırkı yaratma potansiyelinden korkuyor. Bu korku onu dişi arkadaşını yok etmeye yönelterek canavarı daha da yalnız ve intikamcı bir hale getirir. Victor'un kefaret girişimi sonuçta başarısız olur ve suçluluk ve umutsuzluk döngüsünün içinde sıkışıp kalır.