İşte nasıl çalışıyor:
* Bozulma: Kafatası kasıtlı olarak çarpıtılmış ve uzatılmıştır; doğrudan bakıldığında bulanık, soyut bir şekil gibi görünmektedir.
* Özel İzleme Açısı: Kafatası yalnızca belirli bir açıdan bakıldığında kafatası olarak tanınabiliyor ve çarpıcı bir optik yanılsama yaratıyor.
* Perspektif: Anamorfik perspektif, izleyicilerin kafatasını gizli, neredeyse hayaletimsi bir varlık olarak deneyimlemelerine olanak tanıyor.
Anlam ve Yorum:
* Memento Mori: Kafatası, yaşamın geçiciliğini hatırlatan, ölümlülüğün güçlü bir sembolü olarak hizmet ediyor.
* Gizli Gerçek: Kafatasının çarpık formu, yalnızca dikkatli gözlem ve perspektifle ortaya çıkarılabilecek gizli gerçekleri veya bilgiyi simgelemektedir.
* Vanitalar: Kafatası, dünyevi mülklerin ve zevklerin geçici doğası olan vanitas'ın genel temasına katkıda bulunur.
Holbein'ın "The Ambassadors"da anamorfozu kullanması, sanatın izleyicinin algısına nasıl meydan okuyabileceğinin ve onları eserin anlamına dair daha derin bir anlayışa nasıl yöneltebileceğinin ustaca bir örneğidir.