* Antik Kökler: Cadılar Bayramı'nın (veya All Hallows' Eve) kökleri eski Kelt hasat festivallerine, özellikle de Samhain'e dayanır. Bu festival, yaşayanların ve ölülerin dünyaları arasındaki perdenin ince olduğuna inanılan yazın sonu ve kışın başlangıcını simgeliyordu.
* Ruhlar ve Hayaletler: Samhain sırasında insanlar ölülerin ruhlarının dünyaya döndüğüne inanıyordu. Bu inanç, ruhların kafasını karıştırmak veya belki de onları yatıştırmak amacıyla kostümlerin, maskelerin ve diğer kılık değiştirme biçimlerinin kullanılmasına yansır.
* Cadılar: Büyü ve doğaüstü olaylarla olan ilişkileriyle cadılar, bu öteki dünya atmosferine kusursuz bir şekilde uyum sağlarlar. Çoğu zaman onlardan korkuluyordu ve ruhları kontrol etme ve olayları etkileme gücüne sahip oldukları görülüyordu.
* Elfler ve Periler: Elfler ve periler, doğrudan ölülerle bağlantılı olmasalar da, genellikle "vahşi" veya "görünmeyen" dünyanın sakinleri olarak görülüyordu; doğa ve doğaüstü olaylarla yakından bağlantılıydı. Onların katılımı şenliklere bir miktar kapris ve büyü katıyor.
Kısacası, Cadılar Bayramı gizemli ve büyülü olanın bir kutlamasıdır ve bu yaratıklar bunu mükemmel bir şekilde temsil ediyor. Bize bilinmeyeni, görülmeyeni ve doğaüstü olasılıkları hatırlatıyorlar.
Rollerinin nasıl geliştiğine dair biraz daha bilgi:
* Cadılar: Hıristiyanlık yayıldıkça cadı kötülüğün sembolü haline geldi ve şeytanla ilişkilendirildi. Ancak Cadılar Bayramı ile olan ilişki muhtemelen bu değişimden önceye dayanıyor.
* Elfler ve Periler: Folklorda periler ve elfler yaramaz, yardımsever ve hatta tehlikeli olabilirler. Bu ilişki, Cadılar Bayramı'nın getirdiği öngörülemezlik ve heyecan unsurunu artırıyor.
Cadılar Bayramı'nın çekiciliği, fantastik ve ürkütücü olanı kucaklama yeteneğinde yatmaktadır. Cadıların, hayaletlerin, ruhların, elflerin ve perilerin dahil edilmesi bu merak ve heyecan atmosferine katkıda bulunuyor.