İşte bir döküm:
* Neoklasizm: Bu hareket sanat ve edebiyatta aklı, düzeni ve dengeyi ön plana çıkardı. Genellikle duygusal ifadeden ziyade biçim ve yapıya değer veren klasik Yunan ve Roma modellerinden ilham aldı.
* Aydınlanma rasyonalizmi: Bu felsefi hareket, dünyayı anlamanın temel yolu olarak aklı, mantığı ve bilimsel araştırmayı vurguladı. Nesnel gerçeğe değer veriyordu ve çoğu zaman öznel deneyimleri ve duyguları göz ardı ediyordu.
Sturm und Drang ("fırtına ve stres" anlamına gelir) bu ideallere isyan etti. Şunları savundular:
* Duygu ve tutku: Ham, yoğun duygulara değer veriyorlardı; çoğunlukla umutsuzluk, isyan ve bireysel özgürlük temalarını araştırıyorlardı.
* Öznellik: Aydınlanma'nın nesnel, rasyonel perspektifini reddederek kişisel deneyime ve bireysel ifadeye odaklandılar.
* Doğa: Doğayı bir ilham ve güç kaynağı olarak görüyorlardı ve çoğu zaman onu toplumun ve kültürün yapaylığıyla karşılaştırıyorlardı.
* "Dahi": Gerçek dehanın toplumsal normlara ve beklentilere meydan okuduğuna inanarak, olağanüstü yetenek ve yaratıcılıkla bireyi kutladılar.
Sturm und Drang hareketindeki önemli isimler şunları içerir:
* Johann Wolfgang von Goethe: "Genç Werther'in Acıları" kitabının yazarı
* Friedrich Schiller: "Soyguncular" kitabının yazarı
* Johann Gottfried Herder: Filozof ve eleştirmen
Genel olarak Sturm und Drang hareketi, Aydınlanma'nın katı entelektüel ve sanatsal yapılarının reddini temsil ediyordu ve bunu takip eden Romantizm'in daha kişisel ve duygusal ifadelerinin yolunu açıyordu.