* Rüzgar: "Bütün gün kederli bir melodiyi ıslıkla çalan rüzgar, aniden vahşi, neşeli bir çığlığa dönüştü." (Bu rüzgara insan benzeri duygu ve eylemler verir.)
* Ağaçlar: "Ağaçlar nöbetçiler gibi ayağa kalktı, dalları sanki şafağı selamlıyormuş gibi uzanıyordu." (Bu, ağaçları muhafızlara benzetir ve onlara bir amaç ve niyet duygusu verir.)
* Ev: "Üçgen çatısı ve çatı pencereleriyle eski ev onlara gülümsüyor gibiydi." (Bu, eve gülümseme yeteneği de dahil olmak üzere insana benzer nitelikler kazandırır.)
* Dere: "Dere taşların üzerinde dans ederken neşeyle kıkırdadı." (Bu, dereye ses çıkarma ve insani duygularla hareket etme yeteneği verir.)
* Güneş: "Güneş, gökyüzünü kızıl ve altın rengi bir alevle boyayarak tepelerin arkasına battı." (Bu, güneşin hareketlerini sanki bir ressammış gibi anlatır.)
Bu örnekler, L.M. Montgomery'nin canlı görüntüler yaratmak ve doğal dünyayı hayata geçirmek için kişileştirmeyi nasıl kullandığını gösteriyor. Bu teknik hikayeyi daha ilgi çekici hale getirmeye yardımcı olur ve açıklamalara bir derinlik katmanı ekler.