Bu terim roman boyunca bir vampirin ısırığı yoluyla "doğan" ve kendileri de ölümsüz hale gelen yaratıkları ifade etmek için kullanılır. Geceyle olan bağlarını ve ortak, uğursuz doğalarını vurguluyor.
Bu ifade en çok Dracula'nın bizzat söylediği ünlü dizede görülür:"Ben geceyim! " ve "Ben karanlığım! " ve daha sonra "Ben Gecenin Çocuklarıyım! "
"Gecenin Çocukları" teriminin Drakula'da doğrudan vampirlere atıfta bulunsa da, diğer kurgu eserlerinde gecenin yaratıklarını tanımlamak için kullanılan daha geniş, daha metaforik bir terim haline geldiğini hatırlamak önemlidir.