İşte tepkisinin dökümü:
* Öfke ve Hayal Kırıklığı: Hamlet, Polonius'un müdahalesine öfkelenir. Özellikle Ophelia'yı gerçekten sevdiği için bunu bir ihanet olarak görüyor. Öfkesini acı sözlerle ifade ederek Polonius'u manipülatif olmakla ve Ophelia'ya aşık olmakla suçlar ("Seni bir rahibe manastırına götür. Neden günahkar yetiştiriyorsun?"). Ayrıca kendi durumuyla ilgili hayal kırıklığını da ifade ediyor, kendini kapana kısılmış ve manipüle edilmiş hissediyor.
* Karışıklık: Hamlet'in Ophelia'ya olan sevgisi gerçektir ama aynı zamanda babasının ölümünden ve intikam misyonundan da derinden rahatsızdır. Bu onun kendisinden ve duygularından emin olmamasına neden olur ve karışık bir tepkiye yol açar. Ophelia'nın sadakatini sorguluyor ve onun ona gerçekten aşık mı olduğunu yoksa sadece bir rol mü oynadığını merak ediyor.
* Manipülasyon: Hamlet gerçekten üzgün görünse de bu durumu Ophelia'yı manipüle etmek için de kullanıyor. Bunun onu derinden etkileyeceğini bilerek ona "rahibe manastırına gitmesini" söyler. Bu, kişiliğinin daha karanlık bir yanını ortaya çıkarıyor ve onu kendi hedeflerine ulaşmak için kullanabileceğini gösteriyor.
* Kendini Aldatma: Polonius'a olan öfkesi aynı zamanda kendi güvensizliklerini ve Ophelia'ya olan hisleriyle ilgili korkularını maskelemenin bir yolu da olabilir. İncinmekten korkuyor ve Polonius'u suçlayarak kendi duygularının sorumluluğunu almaktan kaçınıyor.
Sonuçta Hamlet'in Polonius'un emrine tepkisi karmaşık ve incelikli. Bu onun iç çalkantısını, Ophelia'ya olan gerçek sevgisini, manipüle edilmeye duyduğu öfkeyi ve kendi hedeflerine ulaşmak için başkalarını manipüle etme istekliliğini yansıtıyor.