* Ayar: Hikaye, büyük ekonomik zorlukların ve sosyal çalkantıların yaşandığı Büyük Buhran döneminde geçiyor. İnsanlar çaresizdi, sinirliydi ve öfkeliydi. Bu, günah keçisi ilan etmek için verimli bir zemin yarattı; çünkü sorunlarınız için başkasını suçlamak, kendi durumunuzun sorumluluğunu kabul etmekten genellikle daha kolaydır.
* Karakterler: Hikayedeki birçok karakter kırgınlık ve öfkeyle doludur ve hayal kırıklıklarına bir çıkış yolu arar.
* Anlatıcı: Buhrandan derinden etkilendiğini hissediyor ve daha kolay yaşadığını düşündüğü kişilere kızıyor. Ekonomik çöküşe neden olanların onlar olduğuna inanarak "zengin" ve "güçlü"leri suçluyor.
* Çete: Çete üyeleri kendi öfkeleri ve hayal kırıklıklarıyla karakterize edilirler ve bunu yapabildikleri herkese, özellikle de farklı veya daha zayıf olanlara yansıtırlar. Yahudi toplumuna yönelik düşmanlıklarında ve göçmenlere yönelik şiddetlerinde bu açıkça görülmektedir.
* Sosyal ve Ekonomik Eşitsizlik: Buhran, mevcut sosyal ve ekonomik eşitsizlikleri daha da kötüleştirdi. Anlatı, zenginler ile yoksullar arasındaki eşitsizliği vurguluyor ve birçok kişinin ayrıcalıklı olarak algılananlara karşı duyduğu kızgınlığı körüklüyor. İnsanlar, içinde bulundukları kötü durumdan sorumlu tutacak birini ararken, bu kızgınlık, günah keçisi ilan etme için bir katalizör haline geliyor.
* Önyargı ve Ayrımcılık: Hikaye, Yahudiler ve göçmenler de dahil olmak üzere farklı gruplara karşı önyargı ve ayrımcılığı tasvir ediyor. Önceden var olan bu önyargı, karakterlerin öfkesi ve hayal kırıklığı için uygun bir hedef görevi görüyor ve onların, oyundaki sistemik sorunları ele almak yerine suçlarını savunmasız gruplara yöneltmelerine olanak tanıyor.
Sonuçta, "Prelüd"de suçlanacak birini arama çabası, dönemin daha büyük toplumsal kaygılarının ve hayal kırıklıklarının bir belirtisidir. Bu, sorumluluk yanlış yönlendirilmiş olsa bile, Büyük Buhran'ın zorluklarından birinin sorumlu tutulmasına duyulan umutsuz ihtiyacı yansıtıyor.