* Doğaüstü: Oyun, kaderin ve kaosun gücünü temsil ettiği düşünülen cadılar gibi figürler aracılığıyla doğaüstü olayların varlığını ön plana çıkarıyor. Lear'ın gelecekteki talihsizliklerini tahmin ediyorlar, eylemlerini etkiliyorlar ve komployu yönlendiriyorlar.
* Alametler ve Kehanetler: Oyun, genellikle gelecekteki olayların uyarıları veya göstergeleri olarak yorumlanan kehanetler ve kehanetlerle doludur. Soytarı'nın gizemli sözleri ve cadıların tahminleri, Lear'ın kaderin ve alın yazısının gücüne olan inancını körükler.
* Doğal Olaylar: Lear'ın duygusal çöküşüyle birlikte kasıp kavuran fırtına, çoğu zaman insanoğlunun aptallığının yol açtığı kaos ve bozulmanın sembolü olarak görülüyor. Karakterlerin iç çalkantılarını yansıtan doğa, doğal olayların insan eylemlerini ve duygularını yansıtabileceği inancıyla örtüşüyor.
* Aptalın Bilgeliği: Aptalın varlığı mahkemenin rasyonelliğine karşı bir karşı nokta görevi görüyor. Bilmecelerle konuşuyor ve halk bilgeliğini kullanıyor, sıklıkla kaderin ve talihin gücüne atıfta bulunarak insan doğasının karanlık yanını vurguluyor.
* Lear'ın Körlüğü: Lear'ın kızlarının gerçek karakterlerine karşı körlüğü, kendi kendine sebep olduğu bir tür cehalet olarak yorumlanabilir. Dalkavukluğa olan güveni ve gerçeği görememesinin kökleri, düzen ve öngörülebilirliğin üstün olduğu bir dünya arzusundan kaynaklanıyor.
Şunu unutmamak çok önemlidir: *Kral Lear* bu temaları araştırırken, Shakespeare bunları modern anlamda "batıl inançlı" olarak sunmuyor. Bu unsurları insan eylemi ve sorumluluğuyla ustalıkla harmanlıyor.
Oyun sonuçta kader ve dış güçlerin bir rol oynayabileceğini, ancak insan seçimlerinin ve eylemlerinin ortaya çıkan trajedinin arkasındaki itici güçler olduğunu öne sürüyor. Batıl inanç, karakterlerin inançlarını etkileyebilir, ancak eylemlerinin veya oyunun trajik sonucunun tek nedeni bu değildir.