* İlk Büyülenme: Victor, yaşam ve ölüm süreciyle derinden ilgileniyor. Vücudun gizemlerini çözme potansiyeli ve yaşam gücünü kontrol etme olasılığı onu büyülüyor.
* Bilinmeyenden Korku: Victor, bilinmeyeni ve kullandığı gücü düşünürken derin bir korku ve dehşet duygusu yaşıyor. Bir cesedi hayata döndürme fikri onu hem heyecanlandırıyor hem de dehşete düşürüyor.
* Hayata Saygı: Victor, ölümün sırlarını çözmeye çalışırken bile hayata karşı bir saygı duygusu sergiliyor. Kontrollü bir ortamda bile olsa bir cesedi hayata döndürme fikri, muhtemelen bir huşu duygusuna ve yaşamın kutsallığına saygı duyulmasına yol açacaktır.
* Çürümeden rahatsız olanlar: Victor, çürüme süreci tarafından geri püskürtülür. Bu, laboratuvarında cesetlerle çalışmaktan hoşlanmamasında ve yarattığı yaratığın çürüyen bedenine verdiği tepkide açıkça görülüyor.
Bu nedenle, bir cesetle karşılaştığında Frankenstein'ın tepkisi muhtemelen karmaşık bir duygu karışımı olacaktır:
* İlk Merak: Yaşam ve ölümün mekanizmalarını anlama arzusuyla cesedi araştırmak onu cezbedecekti.
* Korku ve Dehşet: Cansız bir bedenin görüntüsü onu hem korkutur hem de dehşete düşürür, ona kendi ölümlülüğünü ve sahip olduğu gücü hatırlatır.
* Rahatsızlık ve Tiksinti: Çürüme ve çürüme muhtemelen onu tiksindirecek ve yaşamın kırılganlığını ve ölümün kaçınılmazlığını vurgulayacaktır.
Sonuçta Frankenstein'ın bir cesede tepkisi kendi iç mücadelesi tarafından yönlendirilecektir:Hayatın gizemlerini anlama arzusu ve kullandığı güçten duyduğu korku. Bir cesedin görüntüsü, yaşamla ölüm arasındaki hassas dengeyi, deneyleriyle bozmaya çalıştığı dengeyi sürekli olarak hatırlatıyordu.