İşte bir özet:
Emekli bir subay olan Albay, kendisine söz verilen ancak bir türlü gelmeyen emekli aylığını beklemektedir. Karısıyla birlikte yoksulluk içinde yaşıyor ve paraya muhtaç durumda. Tek gelir kaynağı, ödüllü dövüşen horozu satmaktır.
Hikaye, Albay'ın umutlarına rağmen savaşı kaybettiği bir sahneyle doruğa ulaşır. Kalbi kırık ve umutsuz kaldı.
İşte sonun nasıl olacağı:
* Albay kavgayı kaybeder, horozu öldürülür.
* Yanında karısıyla birlikte eve üzgün bir şekilde yürür.
* Evlerine vardıklarında durup gökyüzüne baktığında, bir umut işareti olarak yorumladığı "muazzam bir bulut" görür.
* Yerden küçük bir metal parçasını alır ve yenilenmiş bir amaç duygusuyla onu bir silaha dönüştürmek için keskinleştirmeye başlar.
Belirsiz Son
"Albaya Kimse Yazmaz"ın sonu yoruma açıktır. Olası okumalardan bazıları şunlardır:
* Albayın İstifası: Albay'ın yeni bulduğu amaç, sonunda durumunu kabul ettiğinin ve kaderine boyun eğdiğinin bir işareti olabilir. Daha çaresiz bir şekilde hayatta kalma mücadelesine hazırlanıyor olabilir.
* Albayın Umudu: Umudun sembolü olan bulut ve bir silahı keskinleştirme eylemi, Albay'ın ailesi için savaşma isteğini yeniden kazandığının bir işareti olabilir. Metal, şiddet yoluyla da olsa yeni bir başlangıcın umudunu temsil edebilir.
* Albayın Umutsuzluğu: Silahın bilenmesi bir umutsuzluk belirtisi, umudunu kaybetmiş, şiddete başvuran birinin umutsuz bir eylemi olabilir.
Sonun belirsizliği, okuyucunun Albay'ın geleceğini sorgulamasına ve zorluklar karşısında umudun ve dayanıklılığın doğası üzerine kafa yormasına neden oluyor. Bu, García Márquez'in okuyucularda kalıcı bir gizem ve derin düşünce duygusu bırakan büyülü gerçekçi tarzının ayırt edici özelliğidir.