Jim Carrey'e sıklıkla yöneltilen eleştirilerin bir dökümü burada:
* Fiziksel komediye aşırı güvenme: Bazı eleştirmenler onun şakşaklara ve yüz ifadelerine olan güveninin tekrarlayan ve öngörülebilir hale geldiğini ve sonuçta performanslarını düşürdüğünü savundu.
* Aralık eksikliği: Carrey, "The Truman Show"da derinliği olan karakterleri canlandırabildiğini kanıtlasa da, çoğu zaman benzer, manik enerjiye sahip eksantrik karakterleri canlandırdı. Bu, tipleme suçlamalarına ve çok yönlülük eksikliğine yol açtı.
* Tutarsızlık: Carrey hem kritik hem de ticari başarılara imza attı, aynı zamanda pek olumlu karşılanmayan birkaç filmi de vardı. Bu tutarsızlık, sürekli olarak kaliteli performanslar sunma yeteneği hakkında sorulara yol açtı.
* Aşırı kişilik: Çirkinliği ve öngörülemeyen davranışlarıyla bilinen halk kişiliği, bazen oyunculuk yeteneklerini gölgede bıraktı.
Ancak Carrey, komedi kişiliğinin ötesinde bir yelpaze sergileyen dramatik rolleriyle de eleştirel beğeni topladı:
* Truman Gösterisi (1998): Farkında olmadan bir realite televizyon programında yaşayan Truman Burbank rolündeki performansı, ona geniş çapta eleştirel övgü ve Altın Küre Ödülü kazandırdı.
* Aydaki Adam (1999): Carrey'nin eksantrik ve çoğu zaman çirkin performanslarıyla tanınan komedyen Andy Kaufman'ı canlandırması, onun en iyi oyunculuk rollerinden biri olarak övüldü.
* Lekesiz Aklın Ebedi Güneş Işığı (2004): Eski kız arkadaşının anılarını silmeye çalışan Joel Barish rolündeki performansı ona Altın Küre adaylığı kazandırdı ve dramatik yeteneklerini sergiledi.
Genel olarak, Jim Carrey komedi tarzı ve tutarsızlığı nedeniyle eleştirilere maruz kalsa da, dramatik rolleri ve yadsınamaz yeteneğiyle de eleştirel beğeni topladı. Kariyeri hem inişli çıkışlı hem de inişli çıkışlı, sonuçta karmaşık ve gelişen bir sanatsal yolculuğu yansıtıyor.