Ancak kitabın bağlamından yola çıkarak böyle bir eylemin neden düşünülebileceğini anlayabiliriz:
* Umutsuzluk: Mahkumlar aşırı bir çaresizlik içinde yaşıyor; açlık, hastalık ve sürekli ölüm tehdidiyle karşı karşıyalar. Gardiyanlar, maruz kaldıkları baskının bir sembolünü temsil ediyor ve şiddet içeren bir eylem, onların güçsüzlüğüne karşı umutsuz bir mücadele girişimi olarak görülebilir.
* İnsanlığın Kaybı: Kamplardaki insanlık dışı koşullar hem mahkumları hem de gardiyanları insanlıktan çıkarıyor. Mahkumlar gardiyanları insandan aşağı görebilir, bu da onlara karşı şiddetin değerlendirilmesini kolaylaştırabilir.
* İntikam Arzusu: Mahkumlara uygulanan acımasız muamele ve aşağılama, nafile ve tehlikeli bir eylem olsa bile, intikam arzusunu körükleyebilir.
* Mutlak Bitkinlik ve Karışıklık: Sürekli acı çekmek ve umudun kaybolması, öngörülemeyen ve mantıksız davranışlara, potansiyel olarak şiddetli patlamalara yol açabilir.
Ancak "Gece"nin Wiesel'in kendi deneyimlerine dayanan kurgusal bir anlatım olduğunu unutmamak çok önemli. Bahsettiğiniz spesifik eylem gerçekte gerçekleşmemiş olabilir.
Kitap öncelikle mahkumların akıl almaz acılar karşısında insanlıklarını ve umutlarını koruma mücadelesine odaklanıyor. Çaresizlik ve şiddet durumun birer boyutu ama kitap öncelikle Holokost'un psikolojik etkisini vurguluyor.