1. Okyanus Ortası Sırtları: Okyanus ortasındaki sırtların, su altı sıradağlarının aktif volkanizma alanları olduğunu gözlemledi. Dünya'nın mantosundan gelen erimiş kayaların bu sırtlarda yükselerek yeni okyanus kabuğu oluşturduğunu öne sürdü.
2. Manyetik Şeritler: Hess, okyanus tabanındaki manyetik şeritlerin alternatif desenlerini fark etti. Bu çizgilerin, Dünya'nın zaman içinde değişen manyetik alanını temsil ettiğini fark etti. Yeni kabuk oluştukça zamanın manyetik yönüne kilitlendi ve çizgili deseni yarattı.
3. Deniz Tabanına Yayılma: Hess, sırtlarda oluşan yeni kabuğun, eski kabuğu bir taşıma bandı gibi sırttan uzağa ittiğini öne sürdü. Bu hareketin tektonik plakaların hareketinin arkasındaki itici güç olduğunu savundu.
4. Dalma Dalma Bölgeleri: Hess ayrıca okyanus hendeklerinin, okyanus kabuğunun mantonun içine geri çekildiği yerleri işaretlediğini de fark etti; bu süreç, dalma-batma olarak bilinir. Bu sürecin sırtlarda yeni kabuk oluşumunu dengelediğini savundu.
Hess'in topladığı kanıtlarla desteklenen teorisi, Dünya'nın jeolojisine ve kıtaların hareketine ilişkin anlayışımızda devrim yarattı. Kıtaların kaymasını, dağların oluşumunu, deprem ve volkanların dağılımını açıklamanın anahtarını sağladı.