1. Günlük Yaşamın Gerçekçi Tasviri: Chardin'in natürmortları görkemli ya da abartılı değildi. Yiyecek, mutfak eşyaları ve mobilya gibi sıradan nesneleri tasvir ederek günlük yaşamın sıradan ayrıntılarını yakaladılar. Bu, Diderot'nun günlük deneyimin değerine ve etrafımızdaki dünyayı gözlemlemenin önemine olan inancıyla yankılanıyordu.
2. Sadelik ve Netlik: Chardin'in kompozisyonları sadeliği ve netliği ile karakterize ediliyordu. Sınırlı bir palet kullandı ve konularının dokularını, formlarını ve ışıklarını yakalamaya odaklandı. Bu sadelik, Diderot'nun düzen ve mantığa olan takdirini cezbetti.
3. Ahlaki ve Felsefi Derinlik: Diderot, Chardin'in resimlerinde nesnelerden daha fazlasını gördü. Chardin'in çalışmasının insanlık durumuna daha derin bir bakış açısı sunduğuna inanıyordu. Mütevazı nesnelerin evrendeki mevcut "düzeni" ve "uyum"u yansıttığını, sıradan nesnelerin bile bir güzellik ve anlam duygusuna sahip olduğunu öne sürdüğünü savundu.
4. Sanatsal İşçilik: Diderot aynı zamanda Chardin'in ustaca tekniğinden de derinden etkilenmişti. Ressamın ayrıntılara gösterdiği titizliği, fırça çalışmalarındaki inceliği ve ışık ile gölgeyi yakalama biçimini övdü.
5. "Doğal" ve "Basit" olanı vurgulamak: Diderot'nun Chardin üzerine yazıları, süslü ve yapay olanın yerine "doğal" ve "basit" olanı savunan daha geniş bir felsefi söylemin parçasıydı. Chardin'in resimleri, gündelik nesnelere odaklanmaları ve sade güzellikleriyle bu ideali mükemmel bir şekilde somutlaştırıyordu.
Özetle Diderot, Chardin'in natürmortlarına gerçekçilikleri, sadelikleri, ahlaki ve felsefi derinlikleri, sanatsal ustalıkları ve Aydınlanma'nın doğallık ve sadelik değerleriyle uyumları nedeniyle hayrandı.