Jeffrey'nin aşırı korumacı ve kontrolcü davranışlarından dolayı sinirlendiği bir sahne var. Sürekli olarak kendisini "düzeltmeye" ve beklentilerine uygun hale getirmeye çalıştıklarını hissediyor. Bu, özellikle "normal bir çocuk olmasına" yardımcı olacağını umarak onu müzik okuluna kaydettirdiklerinde belirgindir.
Ancak Jeffrey bu sahnede onlara bağırmıyor. Bunun yerine hayal kırıklığını başka şekillerde ifade ediyor:
* Kaçmak: Bu onun dayanılmaz bulduğu durumlarla baş etme yöntemidir.
* Katılmayı reddetmek: Dot Teyze ve Dan Amca'yı kızdıran müzik okuluna katılmaktan aktif olarak kaçınıyor.
* Onlara sessiz muamele gösterilmesi: Çoğunlukla onunla meşgul olma girişimlerini görmezden geliyor.
Jeffrey'nin Dot Teyze ve Dan Amca'ya olan hayal kırıklığı, kendi başına olma ve hayatını kendi şartlarına göre yaşama arzusundan kaynaklanıyor. Kontrol edilmek ya da "sabitlenmek" istemiyor ve kendilerini değiştirmeye yönelik sürekli girişimlerden son derece mutsuz. Bu çatışma hikayenin ana temasıdır ve bireyselliğin ve farklı olma hakkının önemini vurgular.