Sanatçıların Şeytan'a ibadet etme olasılığının diğer insanlardan daha yüksek olduğu iddiasını destekleyecek hiçbir kanıt yok.
Anlamak önemlidir:
* Sanat bir ifade biçimidir: Sanatçılar kendilerini çeşitli araçlarla ifade ederler ve eserleri karanlık, isyan veya doğaüstü temaları keşfedebilir. Bu şeytana tapınmak anlamına gelmez.
* Dini inançlar kişiseldir: Bir sanatçının karanlık temaları araştıran sanat yaratmayı tercih etmesi, onun otomatik olarak Satanizme veya herhangi bir dini inanca bağlı olduğu anlamına gelmez.
* Kalıp yargılar zararlıdır: Sanatçılar veya herhangi bir grup hakkında meslekleri veya sanat tarzları nedeniyle genelleme yapmak zararlıdır ve önyargıyı sürdürür.
Bireyleri stereotiplere göre değil, eylemlerine ve inançlarına göre yargılamak çok önemlidir.
Sanatçıların, Şeytan'a tapınmadan kendilerini ifade etmek için eserlerini nasıl kullandıklarına dair bazı örnekler:
* Müzik: Black Sabbath ve Slayer gibi gruplar müziklerinde karanlık ve isyan temalarını işliyorlar ancak bu onların Şeytan'a taptıkları anlamına gelmiyor.
* Edebiyat: Edgar Allan Poe ve Mary Shelley gibi yazarlar karanlık ve ürkütücü temalar hakkında yazdılar, ancak eserlerinin mutlaka kişisel dini inançlarının bir yansıması olması gerekmiyor.
* Görsel sanat: Goya ve Munch gibi sanatçılar insan doğasının karanlık yönlerini araştıran eserler yarattılar ancak bu onların Şeytan'a taptıkları anlamına gelmiyor.
Zararlı stereotiplere güvenmek yerine, çeşitli sanatsal ifadeleri ve sanatçıların yaptığı bireysel seçimleri takdir edelim.