* Her şeyi bilir: Tüm karakterlerin zihinlerini görebilir, motivasyonlarını anlayabilir ve gizli gerçekleri ortaya çıkarabilirler.
* Bir karakter değil: Hikayenin dışında var olurlar ve objektif bir bakış açısı sunarlar.
* Okuyucuya rehberlik eder: Çoğunlukla "Bu şunu gösteriyor..." veya "Bu nedenle..." gibi doğrudan ifadeler kullanarak hikayenin ahlaki yönünü vurguluyorlar.
Örnek:
Ezop'un "Kaplumbağa ve Tavşan" adlı eserinde anlatıcı Tavşan'ın kibirli, Kaplumbağa'nın ise ısrarcı olduğunu bilir. Hem düşüncelerini hem de eylemlerini görüyoruz. Anlatıcı daha sonra doğrudan dersi açıklıyor:"Yavaş ve istikrarlı bir şekilde yarışı kazanır."
Ancak istisnalar da vardır:
* Bazı masallarda birinci şahıs anlatımı kullanılabilir Bir karakterin hikayeyi kendi bakış açısıyla anlattığı yer. Bu, daha kişisel ve ilgi çekici bir deneyime olanak tanır, ancak hikayenin tamamının ortaya çıkarılması sınırlı olabilir.
* Özellikle hayvan masalları ara sıra hayvan karakterinin bakış açısını ele alabilir , daha ilişkilendirilebilir ve insancıllaştırılmış bir deneyim yaratmak. Bu, okuyucuların karakterin düşüncelerini ve duygularını anlamasını sağlar.
Sonuçta bir masaldaki bakış açısı, ahlaki dersin etkili bir şekilde aktarılması ve okuyucu üzerinde kalıcı bir izlenim bırakılması amacına hizmet eder. Bireysel perspektiften çok, insan doğası ve davranışı hakkındaki evrensel gerçekleri vurgulamakla ilgilidir.