İşte "sarışın kadın" ve onun çocuklarla olan etkileşimlerine dair bazı gözlemler:
* Farkındalık eksikliği: "Sarışın kadın" (muhtemelen Bruno'nun annesine atıfta bulunuyor) kamptaki dehşetten büyük ölçüde habersiz görünüyor. Etrafı hayal bile edilemeyecek acılar çeken bir yerle çevrili olmasına rağmen, yeni evlerinde kendi rahatlığına ve normal görünümü korumaya odaklanmıştır. Kampın çocuklar, özellikle de Bruno üzerindeki etkisini dikkate almadığı için bu bir tür ihmal olarak yorumlanabilir.
* Bruno için duyduğu endişe: Zulümlerin farkında olmasa da oğlunun iyiliğiyle ilgilendiğini gösteriyor. Onun yalnızlığından endişeleniyor ve ona rahatlık ve dikkat dağıtıcı şeyler sağlamaya çalışıyor. Ancak eylemleri sonuçta Bruno'nun sıkıntısının gerçek kaynağına, yani kampa ve kampın onun üzerindeki etkisine değinmiyor.
* Genel duruma karşı körlüğü: "Sarışın kadın" kamptaki çocukların durumunun farkında değil gibi görünüyor. Onları "farklı" olarak görüyor ve onlardan korkuyor gibi görünüyor. Bu anlayış ve empati eksikliği onların iyiliğini düşünmesini zorlaştırıyor.
Romanın önyargı, savaş ve kaybedilen masumiyet gibi karmaşık temaları keşfetmek için bir çocuğun bakış açısını kullandığını belirtmek önemlidir. Bruno'nun sınırlı anlayışı okuyucunun deneyimini şekillendiriyor ve "sarışın kadın" ve onun eylemlerine ilişkin yoruma yer bırakıyor.