İşte bu takıntının nasıl ortaya çıktığına dair bir döküm:
* Hırsla hareket ediyoruz: Victor, hayatın sırlarını açığa çıkarma ve akranlarını geçme arzusuyla hareket ediyor. Kişisel ilişkilerini ve etik kaygılarını ihmal ederek hırsına kapılır.
* Sonuçlara karşı kör: Victor'un takıntısı, eylemlerinin olası sonuçlarını görmezden gelmesine neden olur. Yaşamı yaratmanın duygusal ve ahlaki sonuçlarını dikkate almıyor ve yalnızca bilimsel zafere odaklanıyor.
* Yaratılış korkusu: Yaratık canlandığında Victor korku ve tiksintiyle boğulur. Bu korku başka bir takıntıya dönüşür, onu yarattığı şeyi terk etmeye iter ve sonunda yıkıcı bir intikam ve trajedi döngüsüne yol açar.
Victor'un takıntısı anlatının merkezinde yer alsa da diğer karakterlerin de takıntı biçimlerini sergilediğini hatırlamak önemlidir:
* Yaratık: Yalnızlık, izolasyon ve kabul edilme arzusuyla hareket eden yaratık, bağlantı ve anlayış arayışına takıntılı hale gelir ve bu da onu yaratıcısından intikam almaya yönlendirir.
* Robert Walton: Kuzey Kutbu'nu keşfetme tutkusuyla hareket eden Victor, zafere ulaşma ve akranlarını geçme konusunda takıntılı hale gelir; bu da Victor'un başlangıçtaki motivasyonlarını yansıtır.
Nihayetinde Frankenstein, kontrolsüz hırsın tehlikelerini ve etik ve duygusal sonuçlarını dikkate almadan bilginin peşinde koşmanın potansiyel sonuçlarını araştırıyor. Roman, takıntının hem birey hem de etrafındakiler için yıkıma ve acıya yol açabileceğini öne sürüyor.