1. Rüyaların Doğası: Hikaye büyük ölçüde rüyaların saçma ve mantıksız doğasına dayanıyor. Bilinçaltımızın gerçeküstü ve öngörülemez dünyasını yansıtan konuşan hayvanlar, oyun kartları ve mantığa meydan okuyan yaratıklarla karşılaşıyoruz.
2. Sosyal Hiciv: Lewis Carroll (yazarın gerçek adı) Viktorya toplumuna yönelik hicivleriyle tanınıyordu. Karakterler genellikle belirli sosyal tipleri temsil ediyor, özelliklerini abartarak esprili ve bazen de sert yorumlar yaratıyor. Örneğin:
* Kupaların Kraliçesi: Zalim ve mantıksız bir otorite figürünü temsil eder.
* Çılgın Şapkacı ve Mart Tavşanı: Viktorya dönemindeki sosyal toplantıların tuhaflıklarını ve saçmalıklarını abartın.
3. Çocuk Edebiyatı: Carroll bu hikayeyi çocuklar için yazdı ve çocuklar genellikle dünyayı farklı görüyor. Hayal güçleri, yetişkinlerin rahatsız edici bulabileceği fantastik ve mantıksız unsurları kabul etmelerine ve bunlardan keyif almalarına olanak tanır.
4. Dil Oyunu: Carroll kelime oyunlarını ve kelime oyunlarını severdi. Karakterlerin isimleri ve etkileşimleri genellikle bu kelime oyunlarına dayanmaktadır ve bu da genel tuhaflık hissine katkıda bulunmaktadır.
5. Sürrealizm: Carroll'un zamanında resmi bir hareket olmasa da hikayenin gerçeküstü nitelikleri, insan deneyiminin bilinçaltı ve mantıksız yönlerini araştıran Sürrealizmin sanat ve edebiyatta daha sonraki gelişiminin habercisidir.
Aslında Alice Harikalar Diyarında'daki tuhaf karakterler Lewis Carroll'un hayal gücünün, hiciv kullanımının, çocukların bakış açılarını anlama becerisinin ve dil oyunlarına olan sevgisinin bir ürünüdür. Bu öğeler bir araya gelerek hem ilginç hem de düşündürücü bir dünya yaratıyor.