İşte tepkilerin dökümü:
Halkın Öfkesi:
* Kamuoyunun Kederi: Taraftarlar perişan oldu. Gazetelere ve Doyle'un kendisine öfke ve üzüntü ifade eden mektuplar yağdı. Birçoğu bunu kişisel bir kayıp olarak değerlendirdi.
* Dilekçeler: Doyle'un Holmes'u diriltmesini talep eden dilekçeler imzalandı. Hatta bazıları gelecekteki Doyle hikayelerini okumayı reddedeceklerini ilan edecek kadar ileri gittiler.
* Tiyatro Gösterileri: Londra'da bir tiyatro, karakterin ölümüne rağmen Sherlock Holmes oyunlarını sahnelemeye devam edeceğini duyurdu ve bu onun kalıcı popülaritesini kanıtladı.
Edebi Etki:
* Holmes'un Şöhretini Arttırın: İronik bir şekilde Doyle'un kararı Holmes'un kültürel bir simge olarak konumunu güçlendirdi. Halkın tepkisi onun kalıcı çekiciliğini gösterdi ve mirasını güvence altına aldı.
* "Boş Sandalye" Etkisi: Sonraki hikayelerde Holmes'un yokluğu onların varlığını daha da güçlü hale getirdi. Geri dönüş beklentisi Doyle'un yazılarına bir miktar entrika kattı.
* Kralın Dönüşü: Halkın tepkisi sonunda Doyle'un Holmes'u "Boş Evin Macerası" (1903) filminde geri getirmesine yol açtı; bu, karakterin statüsünü daha da sağlamlaştıran bir hareketti.
Conan Doyle'un Bakış Açısı:
* Yeni Zorluklara Arzu: Üretken bir yazar olan Doyle, diğer türleri ve karakterleri keşfetmeye hevesliydi. Sherlock Holmes'un potansiyelini tükettiğini hissetti.
* Kişisel Nedenler: Doyle, kardeşinin kaybından derinden etkilenmişti ve hikayenin karanlığı kendi acısını yansıtıyordu.
* Kamuoyu Baskısı: Doyle başlangıçta kararında ısrarcı olsa da, halkın yoğun tepkisi sonunda onu Holmes'u geri getirmeye ikna etti.
Kalıcı Miras:
Doyle'un Holmes'u öldürme kararı, ilk tepkilere rağmen sonuçta ustaca bir hamle olduğunu kanıtladı. Bu, karaktere karşı kalıcı bir hayranlık duygusu yaratarak onun popüler kültürle bir yüzyıldan fazla bir süre boyunca ilgisinin devam etmesini sağladı.