1. Suçluluk ve Sorumluluk: Victor, yaratığı yarattığı için derin bir suçluluk ve sorumluluk duygusu hissediyor. Yaratığın canavarca görünümünün onun izolasyonuna ve acı çekmesine yol açtığını anlıyor. Hikayesini dinlemek, Victor'un kendi eylemleriyle ve bunların doğurduğu sonuçlarla yüzleşmesinin bir yoludur.
2. Merak ve Anlama Arzusu: Victor doğası gereği meraklıdır ve bilgi arayışıyla hareket eder. Yaratığın bakış açısını, motivasyonlarını ve nasıl bu kadar izole ve intikamcı hale geldiğini anlamak istiyor. Yaratığı anlayarak, eylemlerinin sonuçlarını hafifletmenin bir yolunu bulabileceğini umuyor.
3. Korku ve Çözüm Arzusu: Victor, yaratığın öfkesinden ve daha fazla yıkım potansiyelinden korkuyor. Yaratığın hikayesini anlayarak onu sakinleştirmenin ve daha fazla zararı önlemenin bir yolunu bulabileceğini umuyor. Yaratığı dinlemeyi, çatışmaya potansiyel olarak bir çözüme ulaşmanın bir yolu olarak görüyor.
4. Zorunluluk ve Görev Duygusu: Victor yaratığın hikayesini dinlemek zorunda hissediyor kendini. Bunu ahlaki bir yükümlülük, sebep olduğu acıyı telafi etmenin bir yolu olarak görüyor.
5. Empati ve Paylaşılan İnsanlığın Tanınması: Yaratığın canavarca görünümüne rağmen Victor onu duyguları, arzuları ve acı çekme kapasitesi olan bir varlık olarak görmeye başlar. Yaratığın içinde bulunduğu kötü durumla empati kurmaya ve onların ortak insanlığını fark etmeye başlar.
Aslında Victor'un yaratığın hikayesini dinleme kararı; suçluluk, merak, korku, zorlama ve empatinin karmaşık bir etkileşiminden kaynaklanıyor. Yaratığın bakış açısını anlamanın çatışmanın çözümüne yol açacağını umuyor ancak sonuçta bu, onun kendini keşfetme yolculuğunda ve eylemlerinin sonuçlarıyla yüzleşmesinde bir dönüm noktasıdır.